*همون قضیه ی نخوردیم نون گندم اما دیدیم دست مردم ! درسته که اینجانب خوابگاهی نبوده ، نیستم و نخواهم بود ( مگه خدا ارشد قسمتمون کنه ) اما به علت داشتن ژن قوی تلپ گشتگی و داشتن عده ای دوست بی زبون ، گناه دار و معصوم که زورشان به ما نمی رسد ( دوباره زندگی برو حال کن ) با تمامی مشکلات خوابگاه آشنا بوده و با تمامی بازماندگان خوابگاه دختران ! احساس هم دردی و عذ اب وجدان می کنم تا آنجااا که استاد گرانقدری با لبخندی معنی دار رو به اینجانب روزی در صحن علنی کلاس فرمودند " تو چیزی نگو که از اینا بیشتر تو خوابگاهی ! " ( علت عذاب وجدان : فکر کن یکی از بچه های اتاق دلش برای خونواده ای که سه ماهه ندیدتشون تنگ شده و اشک تو چشماشه خب آدم به خاطر دیدن همه روزه ی خانواده اش خجالت می کشه ! )
"""" دوباره زندگی خدا بهت رحم کنه الان یه ایده ی خبیثانه به سرم زد ! """"
به نظر شما گفتن از امکانات بالای خوابگاه اینجا ضروری ست ؟
1) خیر ! ممکن است دانشگاه های دیگر حمل بر خود ستایی کنند
2) خیر ! سال ، سال اصلاح الگوی مصرف است . خجالت بکش همه اصلاح شدند غیر از تو !
3) خیر ! کولر هایی که سمفونی بتهوون می زنند ، یخچالی که اصولا اپن هستند ، نمازخانه ای که قابلیت تبدیل شدن هم زمان به اتاق تلویزیون و اتاق مطالعه را دارد و هزاران امکانات دیگر نیازی به تعریف شما یکی ندارد .
4) خب حداقل هنوز که نمردی !
* تو دانشگاه دو دسته از آدم ها رو جدی نگیر : یکی اونایی که خیلی بی مزه و بی دلیل باهات مهربونن ، مشکوک می زنن و مدام ازت تعریفای بی خود می کنن ... دوم هم اونایی که با زاویه ی سر بالای نود راه می رن ، از بالای شونه نگاهت می کنن و کلا معتقد و پای بندبه ضرب المثل پیف پیف بو می دی ! دنبالم نیا هستند !
* به اون چیزی که هستی افتخار کن . نقطه ضعف دست کسی نده و خودت رو با کسی مقایسه نکن . به فرهنگت ، لهجه ات و شهری که ازش اومدی احترام بذار و این کار رو در قبال فرهنگ و شهر دیگران هم انجام بده . معلومه که هر کدوم از ما از یه قومیتی ممکن دل خوشی نداشته باشیم . اما سعی نکن اونا رو جار بزنی . ( دست از سر جک های قومی قبیله ای هم بردار به خصوص ترم اول که هنوز نمی دونی کی از کجا اومده !)
* یادت باشه مردم ایران تشنه ی احترام و بزرگ جلوه داده شدن هستن . لازم نیست در برخورد با مسئولین چاپلوس بازی در بیاری . فقط موقع حرف زدن مودب باش و بذار فکر کنه داره کار مهم و خطیری رو انجام میده . چه باغبون باشه ! چه حراستی ! چه رئیس دانشگاه !یه انتقاد آرووم خیلی بهتر از داد و فریاد بی فرجامه !
*فکر کنید شما یه دختر اهوازی هستین و توی دانشگاه دنبال یه مامن واسه آسایش و راحتی می گردین ( و شانس من رو هم در داشتن دوست های خوب ندارین ! ) . بهترین مکان برای شما استراحتگاه دخترای اهوازیه که جنب مجتمع کلاس ها ( گذرگاه عشاق ) و نماز خونه است . امکانات حداقل خوبی داره که نسبت به قبل خیلی بهتر شده . یه زمانی تنها موکت داشت و چند تا کولر گازی و از هیچ چیز دیگه ای هم خبری نبود . اما الان آب سرد کن ، کولر دوتیکه ، گاز ( که فکر نکنم وصل باشه ) ، قالی و یخچال داره . یکسری کمد ( از این مدل باشگاه های ورزشی ) هم هست که باید با دیگران درش سهیم بشین . یه زمانی که هر سه نفر صاحب یکی از این فایل ها بودن . اما جدیدا رو نمی دونم . استراحتگاه معمولا از صبح ساعت 8 تا عصر ساعت 6 بازه اما این تایم کاری به شدت وابسته به مسئول استراحتگاهه که همیشه از بین دانشجو ها انتخاب می شه . دخترای اهوازی شلوغ و پر جنب و جوش ! اگه کس و کاری رو تو خوابگاه ندارین بهتره اونجا نرین چون همیشه عده ای هستن که بهتون اعتراض کنن و خوش نداشته باشن شما رو اونجا ببینن . مطمئنن کتابخانه و نمازخونه هم جای مناسبی نیستن چون کاربردشون مشخصه !
* راستی ! از همون اول تکلیف خودتون رو مشخص کنین ! یا به آقایون کلاس سلام می کنین یا نمی کنین ! طرح زوج و فرد که نیست ! ( درباره ی آقایون هم صدق می کنه شدید !!)
* ببین توی دانشگاه حکومت ، حکومت استاده ! رابین هود بازی در نیارین و سخنگوی جمع نشین ! چون یارای شما هیچ شباهتی به یاران رابین هود ندارن . بیشتر شبیه مردم کوفه هستن تا هر چیز دیگری .
* استفاده بهینه از وقت کلاس ؟ ببین الان وقت شوخی نیست . داریم جدی حرف می زنیم !
در آخر اینکه عزیزان به همه ی شما تبریک می گم شما با انتخاب آگاهانه ی کد رشته های دانشگاه رامین ثابت کردین لیاقت این دانشگاه رو دارین !

