تو امروز یه امتحان ۴ واحدی رو گل کاشتی ! و از لحاظ روحی در حالتی هستی که هیچ نام آدمی زادی ای برایش یافت نمی شود ( امیدوارم منظور رو رسونده باشم ) . به این خراب کردن امتحان قبل و در پیش داشتن امتحان بعد رو هم اضافه کن . دست و بالت هم پره جزوه و کتاب و کیف و ژاکت می باشد . حالا از ساعت ۱۲ هم ایستادی وسط خیل جمعیتی که همه واسه ی اتوبوسی که می یاد دندون تیز کردن . تو از بس که پیشگوی خوبی هستی به اتوبوسی که داره نزدیک می شه لبخند می زنی . تو مطمئنی که جات نمی شه و از اونجایی که خیلی خوشی داری زیر لب یه چیزای نا مفهومی رو زمزمه می کنی !!!!
بالاخره پات به پله ی متبرک اتوبوس می رسه مهلت پیشروی نیست تو در قدم اول زمین گیر می شی !! تنها جایی که گیرت اومده چسبیده به شیشه ی جلوی اتوبوس بخش کمک راننده است . تو بسکه با شخصیتی !!! هنوز داری لبخند می زنی .... .
تو حالا پیاده شدی و داری فکر می کنی تا ترمینال ملاثانی که مسافتی نیست . اما قبلش می ری مراتب اعتراضت رو به راننده . حراست در دانشگاه که همیشه ی خدا شماره ی اتوبوسرانی رو نداره و ریگ هایی که مدام از زیر پات در می رن اعلام می کنی .
اتوبوس از کنارت رد می شه در حالی که در حین سر و ته کردن می خواد زیر تایراش شوخی شوخی سر به نیستت کنه و تو زل می زنی به بچه هایی که پایمردانه تو راهرو سر پا ایستادن و هنوز لبخندت رو گوشه ی لبت حفظ می کنی ... .
خب ! تو الان رو ی صندلی عقب تاکسی های خطی ملاثانی نشستی ! و به این فکر می کنی که تو از بچگی می نی بوس های ملاثانی هم برات تایر نداشت ! من توصیه می کنم لبخندی که گوشه ی لبت ماسیده رو بر داری و به جاش در حالیکه حواست به مرد قوی هیکلی که در کسوت راننده است جمعه یه اخم به کاری وسط ابروهات .
گفته بودم که عاشق این شیوه ی اتوبوس سواری ام !
والا این خصوصیت منه تا جزوه می گیرم یاد هزار هزار فکر و خیال بشریت از انتها تا ابتدا ( یا همون برعکسش )می یفتم ! تازه انقده که پرروام هر وقت شیم شیم اس ام اس می ده که استرس داره من یه عالمه با اس ام اس روانشناسی و مشاوره ی درسیش می کنم ! خبرم که نداره این دکتر روانشناسش قد غضنفر مش صفر اینا هم درس نمی خونه !
. البته خداییش دیگه دارم کم کم رو دورش می یفتم ها ! البته اگه دلمشغولی های دیگه بذارن !! مامان معتقده من بالاخره یه روز با این همه هندونه ای که عادت دارم با یه دستم بردارم کله پا می شم و با مخ می خورم زمین !
امیدوارم خدا هیچ کس رو درگیر نکنه ! وقتایی که یونی بازه حسابی از دنیا پرت می شم حالا که تو فرجه هام شاید ارزش فهمیدن دنیا بیشتر از اسم ۴ تا میکروب و واکنش شیمیایی باشه .این روزا اوضاع دنیا بد جوری بهم ریخته ...
اما یه روز آرمتی دید که اگه دوستاش جلوشو نمی گرفتن حاضر بود بره توی محوطه یونی و داد بزنه من غلط کردم اگه روزی جایی از دانشگاه فخیممون دفاع کردم . آرمتی انگار دلش برای همون دره ی بد بوشون تنگ شده است . بالاخره دوستای آرمتی قصه ی ما دیدن آرمتی ای که همیشه می دونست فرهنگ یونیش انقدر بالاست که برای رسیدن بهش چاره ای جز تلاش بی وقفه نداره هم می تونه دچار یاس مفرط از نوع داغونش بشه !
. بعد که گفتن تئاتر ما فکر کردیم یعنی تئاتر ! بعد یهو تابلوی دفتر مشاور ه ی ازدواج رو نصب کردن جلوی جوجه های بی گناه آمفی ! به گونه ای که روح ننه آرمتی بنده خدا توی گورش ( همان دور و ور های گور فردوسی ) حسابی لرزید . و چقدر هم آموزنده بود واقعنی !!!
( خوب شد حالیمان کردند !!! ) ما نمی دانستیم برای تجویز هر نسخه ای باید چقدر نرمش کرد و ... ( خوب شد حالیمان کردند !!) ما نمی دانستیم واژه ی منحوس نجیب عجب کلمه ی موزمار ضد فمنیستی مینیستی ای بوده است ! ( خوب شد حالیمان کردند ! ) ما نمی دانستیم پسر های آمفی انقدر تئاتر دوست دارند و چقدر خوب ابراز احساساتشان گل می کند ( خوب شد حالیمان کردند ! )در ادامه ی شب یلدا ( بخوانید شب عاشقان بیدل ) یکی از ملت آمد شعر بخواند که ما ناگهان ( نیست تئاتر آنوزنده ی پیشین چشم و گوشمان را کیپ تا کیپ بسته نگاه داشته بود
) فریاد زدیم سانسور !!!
بقیش را هم ندیدیم چون بسکه برنامه اش مفرح بود و ما هم ایثار گر جایمان را دادیم به جوانان مشتاق طفلکی ای که شیفته ی تئاتر و شعر های این جور کی بودند ...
